بخونید، خونده بشید!
عاشق شدن در خرداد
بخونید، خونده بشید!
موضوع آزاد
این مطلب به بعدا می خوانم شما افزوده شد!
خودت انتخاب کن
اختصاصی موضوع آزاد
احسان رضایی احسان رضایی

روزنامه‌نگار . نویسنده

دنبال کن
عاشق شدن در خرداد
9 دقیقه مطالعه / 2 ماه پیش
img-content
عاشق شدن در خرداد

می‌دانم این حرفها که الان دارم برایتان می‌زنم، زیادی لوس و رمانتیک به نظرتان می‌رسد. حق هم دارید. این چیزها تعریف‌کردنی نیست و حس‌کردنی است. شما هم که هر روز و هر ساعت دارید آخرین اخبار مربوط به ستاره‌ها و تیم‌های محبوبتان را دنبال می‌کنید، طبیعتا این حس را ندارید. شما که دیگر مثل ما مجبور نیستید برای باخبر شدن از آخرین اخبار منچستر یونایتد تا شنبه صبح و رسیدن مجله‌ ورزشی صبر کنید، شما که لازم نیست تا نیمه‌های شب شنبه بیدار بمانید تا «گزارش هفتگی» خلاصه بازی آخر آث‌میلان را نشان بدهد، شما که برای باخبر شدن از آخرین وضعیت مصدومیت مارکو ون‌باستن نمی‌خواهد تمام روزنامه‌ها را خط به خط بگردید، شما که از پخش زنده مسابقات جام جهانی ۱۹۹۰ ایتالیا ذوق‌زده نشده‌اید، ... برای شما جوانترها جام جهانی همان معنایی را ندارد که برای ما داشت. شما این شانس را دارید که هفته به هفته بازی‌های کریس رونالدو و لیونل مسی و بقیه را دنبال کنید. ما اما فقط چند بازی از کاپیتان سوکراتس دیدیم. فقط چند بازی. آن هم بازی‌های جام جهانی 1986 مکزیک که با یک روز تاخیر پخش می‌شد. این عادلانه نبود. ما فقط چند بار آن کاپیتان افسانه‌ای را دیدیم. فقط چند بازی. آن هم توی یکی‌شان برزیل زیبا، برزیل رعنا، برزیل رویایی، برزیلی که به قشنگی یک خواب شیرین دم صبح بازی می‌کرد، خورده بود به فراسنه و میشل پلاتینی. مرحله یک‌هشتم بود و بازی ۱-۱ شد و رفت برای پنالتی که زیکو توپ را بیرون زد و رویای ما نیمه‌کاره ماند. بعد این سوکراتس هم در باشگاه‌های برزیل بازی می‌کرد و هیچ وقت تلویزیون ما چیزی از آنجا نشان نمی‌داد، مگر گاهی توی اخبار ورزشی ساعت 5 که توی تیتراژش ون‌باستن از نقطه کرنر به شوروی گل می‌زد. بعد ما چهار سال صبر می‌کردیم تا دوباره یک جام جهانی دیگر برسد و ببینیم این بار در تیم برزیل ۱۹۹۰ باز هم سوکراتس کاپیتان هست یا نه؟ می‌توانیم ببینمش یا نه؟ که نبود. ما که نمی‌دانستیم، اما ژنرال‌ها بیرون گذاشته بودندش. سوکراتس دیگر نبود و جای آن بازی‌های زیبا، بازی مبتنی بر دفاع مطلق ایتالیایی طرفدار پیدا کرده بود. حتی برزیل ۱۹۹۴ هم که قهرمان شد، تیمش تدافعی بازی می‌کرد. می‌گفتند سوکراتس گفته این جور قهرمان شدن «شرم‌آور» است. بعد دوتا مجله ورزشی بود: «دنیای ورزش» و «کیهان ورزشی» که باید پول توجیبی کل هفته را برای خریدنشان می‌گذاشتیم کنار. گاهی هم عکسی از سوکراتس و بقیه بازیکن‌های محبوبمان چاپ می‌کردند. سیاه و سفید و بی‌کیفیت و نقطه‌نقطه. همان را می‌بریدیم و می‌گذاشتیم لای دفتر مشقمان که شفیع درس و مشق و بعدازظهرهای کسالت‌آور مدرسه بشود. بعد یک آدامس‌هایی هم آمده بود به اسم «سین‌سین» که توی هر کدامش یک عکس از یکی از ستاره‌های جام جهانی هم بود. پدر و مادرها که می‌خواستند ما پولمان را خرج هله‌هوله نکنیم، مدام می‌گفتند این آدامس‌ها را از چه چیزهای حال‌به‌هم‌زنی می‌سازند و نخرید و نخورید و ما البته که به خرجمان نمی‌رفت و می‌خریدیم و عکسش را نگه می‌داشتیم و بعد درباره خوردن، یعنی جویدنش تصمیم می‌گرفتیم. بعد سری عکس‌ها را باید کامل می‌کردیم و عکس سوکراتس کم بود. خیلی کم بود. یک بار من خودم ۲۴تا عکس را با یک دانه عکس سوکراتس عوض کردم. ... شما چه می‌فهمید دوست داشتن بازیکنی که فقط چندتا بازی‌اش را با تاخیر تماشا کرده‌اید یعنی چی؟ مثل عاشق شدن در یک نگاه است. برای کسی که خودش گرفتار نشده، چطوری می‌شود توضیح داد آخر؟


از شماره ۶۵۵ هفته‌نامه «همشهری جوان»

نویسنده
احسان رضایی
برچسب‌ها
اشتراک گذاری
از همین نویسنده مشاهده همه
img-content
احسان رضایی احسان رضایی 8 دقیقه مطالعه | 1 سال پیش
img-content
احسان رضایی احسان رضایی 11 دقیقه مطالعه | 1 سال پیش
img-content
like1K
tag
احسان رضایی احسان رضایی 1521 خواننده / 7 دقیقه مطالعه | 1 سال پیش
مطالب مرتبط مشاهده همه
img-content
سیدعلی میرفتاح سیدعلی میرفتاح 10 دقیقه مطالعه | 4 روز پیش
img-content
بهروز غریب‌پور بهروز غریب‌پور 10 دقیقه مطالعه | 1 هفته پیش
دیدگاه‌ها
comment_icon دیدگاهت رو بنویس...

برای ثبت نظر ابتدا وارد شوید

mozooazad
به مطالعه مطالب خوب و مفید علاقه‌مندید ؟
عضو خبرنامه پرخواننده‌ترین مطالب موضوع آزاد شوید !
* 2 خبرنامه در هفته. بهترین مطالب موضوع آزاد.
تمامی فعالیت‌های این سایت تابع قوانین و مقررات جمهوری اسلامی ایران است.