بخونید، خونده بشید!
تا باد همه چیز را با خود نبرد
بخونید، خونده بشید!
موضوع آزاد
این مطلب به بعدا می خوانم شما افزوده شد!
خودت انتخاب کن
اختصاصی موضوع آزاد
جواد نوری جواد نوری

شاعر و طنزپرداز

دنبال کن
تا باد همه چیز را با خود نبرد
5 دقیقه مطالعه / 1 سال پیش
img-content
تا باد همه چیز را با خود نبرد

قبلن از لحن فاضل مآبانه‌ام عذر‌خاهم این فقره را به حساب طنزنویسی‌ام بگذارید نیز عذر‌خاهم از رسم الخط التقاطی جدید و قدیمی‌ام که گاه به حسب التزام خواستن را خواستن و گاه خاستن می‌نویسم مثل همین فقره بالایی خواهم و خاهم این موضوع درد بزرگ زبان فارسی ست.
بهزاد خواجوات زمانی درفیس بوک نوشته بود چرا مینویسیم خواهر و می‌خوانیم خاهر خب بنویسیم خاهر بخوانیم‌ خاهر، 
نوشتم جناب دکتر قاعدتا شما هم باید بنویسید خاجات بعد بخوانید خاجات نه خواجات،
عجالتا نوشتن در دنیای مجازی امروز ضرورتی ست و ما را از آن گزیری نیست و حتا بسیاری ازمناسبات اجتماعی و روابط سیاسی اجتماعی ما را هم تعیین می‌کند. بهتر میدانی که با پیدایش این فضاها حتا از درجات استبداد و قدرت هم کاسته شده یعنی با وجود این شبکه‌های اطلاع رسانی و فضاهای مجازی علیرغم فیلترینگ شدید مراکز قدرت باز هم یک جورهایی اخبار و اطلاعات درز و قضایای پشت پرده آشکار می‌شود. و بمدد همین‌ها خیلی چیزها دانسته شده و دست مراکز قدرت از تعدی بیشتر کوتاه.
بهرحال خدمات سترگی ارائه شده است.
از سوی دیگر کمرنگ شدن نوشتن برکاغذ به تبع کمرنگ شدن کتاب خواندن در ایران باعث شده است دلبستگی بسیاری به این فضا پیدا کنیم زیرا تطابق بهتری دارد با ما و شخصیت ما. گرایش‌های شفاهی قومیت ایرانی و سهل انگاربودن‌های ژنتیکی و عدم پاییندی‌ها به قواعد نوشتن کج سلیقگی و کم سوادی و تنبلی اجتماعی سستی و رخوت شوق به دانستن بدون تحمل زحمت و دردآگاهی و همه و همه سیطره‌ای به این فضا داده است که شکل دیگری از حکومت بر ما مسلط شده. آنچنان که اگر تلکرام را بگیرند ما فلج خواهیم شد. البته اطمینان داریم که  بشر به چنان پیشرفتی رسیده که بوجود آوردن شبکات اینچنینی بسیار آسان است و محال است دیگر به عقب برگشتن حتمن این را فیلتر کنند دیگری می آید، آن را ازبین ببرند این یکی، و دیگری را سانسور کنند دیگری پس راه برای فرار باز است و استقرار یافتن آسان بله همه اینها هست و درجاتی از آزادی را هم برای ما به ارمغان آورده منتها از طرفی مارا به قعر تاریخ فرستاده و خودمانی‌تر بگویم کوچ نشینان مجازی هستیم. برگشتیم به دوران کوچ نشینی. از دفتربه وبلاگ از وبلاگ به یاهو از یاهو به فیس بوک از فیس بوک به واتس آپ و اینستا و تلگرام و توییتر... تولیدهای فله‌ای زود گذر یک بار مصرف با تعدای کلمات محدود، اتراق‌های کوتاه مدت و چستی و چابکی در امر جابجایی. البته این چابکی هنرما نیست بلکه ضرورت زمانه است وادارمان می کند یا بعبارت بهتر وادارمان میکنند. حالا تمام اینها به کنار آن بخش از حافظه تاریخی که از دست میدهیم مهم است. یعنی نوشته ای را امروز مینویسی دوسال دیگر نداری یا اگر داری برای بازجستش زمان بسیاری باید. مثل همین حالا که برایافتن این نوشته‌ات بسیار گردیدم. یعنی خودت هم برای یافتنش باید بگردی اگرچه همه آنها را یک جا انبار کرده باشی. یعنی افکندن بار زحمت  مغز ورشد تفکر و ورریدگی عقل به دوش  فلش‌ها و رم‌ها کوچک‌تر که در نوع خود جهانی‌اند بنشسته درگوشه‌ای و استراحت رخوتناک مغزها. حالا اگر تلگرام باهمه جاه و جلالش یک زمان بخاهد نباشد یا عزیزتر از آن بیاید بازهم اسباب کشی خواهیم داشت و بخشی از هویت تاریخی‌مان و حافظه تاریخی‌مان راهم جا خواهیم گذاشت. و نسلی پوچ و واهی و بی‌پشتوانه و بی‌تاریخ برای آینده میگذاریم  همه چیز ما زبان ماست و زبان ما در مضمحل‌ترین شرایطش، ما الان تاریخ نمی‌سازیم بلکه طوفان جبر زمان ما را چون خار سرگردانی اینور و آنور می‌برد و این بسی هولناک‌تر از سرکوب و دیکتاتوری حکومت‌ها و جلادی آنهاست.

نویسنده
جواد نوری
برچسب‌ها
اشتراک گذاری
مطالب مرتبط مشاهده همه
img-content
مونا زارع مونا زارع 10 دقیقه مطالعه | 1 سال پیش
img-content
پوریا عالمی پوریا عالمی 2 دقیقه مطالعه | 1 سال پیش
img-content
عرفان خسروی عرفان خسروی 7 دقیقه مطالعه | 1 سال پیش
دیدگاه‌ها
comment_icon دیدگاهت رو بنویس...

برای ثبت نظر ابتدا وارد شوید

mozooazad
به مطالعه مطالب خوب و مفید علاقه‌مندید ؟
عضو خبرنامه پرخواننده‌ترین مطالب موضوع آزاد شوید !
* 2 خبرنامه در هفته. بهترین مطالب موضوع آزاد.
تمامی فعالیت‌های این سایت تابع قوانین و مقررات جمهوری اسلامی ایران است.