بخونید، خونده بشید!
ذات اسم‌های ما
بخونید، خونده بشید!
موضوع آزاد
این مطلب به بعدا می خوانم شما افزوده شد!
خودت انتخاب کن
اختصاصی موضوع آزاد
غلامرضا طریقی غلامرضا طریقی

شاعر غزل‌سرا . منتقد ادبی

دنبال کن
ذات اسم‌های ما
6 دقیقه مطالعه / 2 ماه پیش
img-content
ذات اسم‌های ما

واقعأ فکر می‌کنید اسم شما را تصادفی، شهرام و هوشنگ و لیلا و علی و دانیال و سوسن گذاشته‌اند؟ من اصلا این‌طور فکر نمی‌کنم!

سال‌ها پیش در یکی از کتاب‌های «پیاژه» خوانده بودم که «کودکان قادر به تفکیک اسامی از ذات‌ها نیستند.» مثلا کودکی که نام خودش «سیامک» است، گمان می‌کند که این نام به طور اختصاصی ذاتی خود اوست و در دنیا هیچ فرد دیگری نمی‌تواند «سیامک» باشد.

به همین دلیل وقتی برای اولین‌بار با کودک دیگری که همنام اوست، مواجه می‌شود در مقابل او گارد می‌گیرد و بعد از پذیرفتن نیز سعی می‌کند که شبیه او شود، چون مثلا اگر آن کودک شلوغ‌کار باشد، این یکی فکر می‌کند که سیامک‌ها باید همانگونه باشند، پس کم‌کم تبدیل به آدمی شلوغ‌کار می‌شود. بعدها انگار همه‌ی ما از فرط مواجهه با آدم‌هایی که با ما همنامند این ویژگی را از دست می‌دهیم اما من هنوز به این مسئله فکر می‌کنم که واقعا اسامی چقدر می‌توانند در شخصیت ما نقش داشته باشند.

بیشتر اوقات فکر می‌کنم آیا اگر اسم خود من چیز دیگری بود، تغییری در شخصیت و رفتارم ایجاد می‌شد؟ اگر به این موضوع فکر کنید، می‌بینید که کمی گیج‌کننده ولی جذاب است. عموی بزرگم دوست داشته اسم من «رحمان» باشد تا با اسامی فرزندان خودش «سلمان» و «رحیم» تناسب داشته باشد اما پدرم نامم را «غلامرضا» گذاشته است، با وجود این هنوز هم عموی بزرگم مرا رحمان صدا می‌کند. بعضی وقت‌ها فکر می‌کنم که اگر مثلا پدرم تسلیم او شده بود و نام من امروز «رحمان طریقی» بود، آیا باز هم همینی بودم که الان هستم؟ در آن صورت همه‌ی سوابق بد و خوب من الان متعلق به «رحمان طریقی» بود. شما هم الان داشتید نوشته‌ی «رحمان» را می‌خواندید نه «غلامرضا». 

اما سوال اصلی این است که اگر من نامم غلامرضا نبود، باز هم الان نوشتن برایم دغدغه بود یا نه؟ به نظر جواب دادن به این سوال راحت است. قطعا بیشتر شما می‌گویید بله! چون معتقدید علاقه‌های یک نفر با اسمش عوض نمی‌شود. اما باور کنید پاسخ دادن به این سوال چندان آسان نیست.

اینکه از همان کودکی کسی را در مدرسه «قدرت» صدا کنند یا اینکه او را «کامبیز» صدا کنند، هیچ تغییری در شرایط و روحیات او ایجاد نمی‌کند؟ من فکر می‌کنم تاثیر دارد. کودکی که همیشه قدرت صدایش می‌کنند ناخواسته با کسانی دمخور می‌شود که از نام او حساب می‌برند. چه بسا حس می‌کند حق دارد دو تا سیلی هم در گوش این و آن بزند اما اگر کامبیز باشد، ناخواسته با بچه‌های شسته رفته‌تر و آرامتری رفیق می‌شود. نمی‌دانم تفاوت‌ها چقدر می‌تواند باشد اما شک ندارم که مثلا اگر من به جای «غلامرضا»، «رحمان» بودم یا به جای «طریقی» فامیلی دیگری داشتم، امروز این فرد با این مشخصات نبودم.

راستی دقت کرده‌اید که اسامی خاص شاعران چقدر در دیده شدن و شهرت آنان تاثیرگذار بوده است؟ مثلا «مهدی اخوان ثالث» یا «امیرهوشنگ ابتهاج» یا «حسین منزوی» و... این آدم‌ها علاوه بر اینکه شاعران بزرگی بوده‌اند، این قابلیت را هم داشته‌اند که با اولین درخشش، نامشان در ذهن دیگران بماند. می‌دانید ما چقدر شاعر داریم که مثلا نام‌خانوادگی‌شان «محمدی» است. برخی از آن‌ها شاعران خوبی هم هستند اما حتی من الان آن‌ها را به تفکیک به خاطر نمی‌آورم؟


منتشر شده در همشهری‌جوان، شماره۶۱۳

نویسنده
غلامرضا طریقی
برچسب‌ها
اشتراک گذاری
از همین نویسنده مشاهده همه
img-content
غلامرضا طریقی غلامرضا طریقی 17 دقیقه مطالعه | 4 ماه پیش
img-content
غلامرضا طریقی غلامرضا طریقی 4 دقیقه مطالعه | 3 ماه پیش
img-content
غلامرضا طریقی غلامرضا طریقی 1047 خواننده / 6 دقیقه مطالعه | 2 ماه پیش
مطالب مرتبط مشاهده همه
img-content
احسان رضایی احسان رضایی 5 دقیقه مطالعه | 1 ماه پیش
img-content
پوریا ناظمی پوریا ناظمی 9 دقیقه مطالعه | 2 ماه پیش
دیدگاه‌ها
comment_icon دیدگاهت رو بنویس...

برای ثبت نظر ابتدا وارد شوید

mozooazad
به مطالعه مطالب خوب و مفید علاقه‌مندید ؟
عضو خبرنامه پرخواننده‌ترین مطالب موضوع آزاد شوید !
* 2 خبرنامه در هفته. بهترین مطالب موضوع آزاد.
تمامی فعالیت‌های این سایت تابع قوانین و مقررات جمهوری اسلامی ایران است.