بخونید، خونده بشید!
انسانی که نیازی به بزرگداشت آیندگان ندارد
بخونید، خونده بشید!
موضوع آزاد
این مطلب به بعدا می خوانم شما افزوده شد!
خودت انتخاب کن
اختصاصی موضوع آزاد
عرفان کسرایی عرفان کسرایی

ژورنالیست علمی

دنبال کن
انسانی که نیازی به بزرگداشت آیندگان ندارد
6 دقیقه مطالعه / 4 روز پیش
img-content
انسانی که نیازی به بزرگداشت آیندگان ندارد

دلورس در اپیزود چهارم وست ورلد Westworld جایی می گوید:  اما این دنیا ، من فکر می کنم یک جای کار این دنیا می لنگد. یک چیز در این بین هست که جور در نمی آید.

آلبرت اینشتین در سال ۱۹۴۸ در ستایش‌نامه‌ای که عنوان آن در رثای ماکس پلانک بود می نویسد:

انسانی که سعادت آن را داشته است که دنیا را با اندیشه ای بلند و خلاق متبرک سازد، نیازی به بزرگداشت آیندگان ندارد. کار بزرگ او تا هم اکنون نیز مایه سرافرازی اش بوده است.

مریم میرزاخانی هم یکی از این این انسان هاست که زندگی اش به خودی خود مایه سرافرازی اش بوده و بزرگداشت ما چیزی به شخصیت او اضافه نمی کند. او اعتبار و اثرگذاری خود را از دریافت  مدال فیلدز در سال ۲۰۱۴ نمی گیرد و به عکس ، این مریم میرزاخانی و دانشمندان بزرگی مانند او هستند که به این مدال و چنین جوایزی اعتبار می دهند. میرزاخانی صرفا یک نابغه نبود. کافیست تصور کنید که کار انتشار مقاله ۱۷۲ صفحه ای او و الکس اسکین، استاد ریاضی دانشگاه شیکاگو، ۹ سال زمان برده است. چنین پشتکار و همت و تلاشی خستگی ناپذیر ، تنها با نبوغ قابل توضیح نیست.

شخصیت های برجسته و نوابغی مانند مریم میرزاخانی فراتر از مرزهای سرزمینی یک کشورند و به تمام بشریت تعلق دارند. اگرچه هر ملیتی طبیعتا می خواهد افتخار کشف و اختراع یا آثار دانشمندان بزرگ در تاریخ علم را به خود منتسب کند و به آن فخر و مباهات کند. مثلا نیکولا تسلا دانشمند بزرگ و یکی از بزرگترین نوابغ تاریخ که هم در کرواسی، صربستان، اتریش و هم در ایالات متحده آمریکا مورد ستایش قرار می گیرد و به نام او تمبر چاپ می شود. 

اگر کسی تاریخ علم ایران را دقیق مطالعه می کند احتمالا به نتیجه ای مشابه با من می رسد که مریم میرزاخانی برجسته ترین چهره و اعتبار علمی ایران لااقل در قرن اخیر بوده است. ما دانشمندان برجسته که کم و بیش در تولید علم در رشته های مختلف علمی سهم داشته اند کم نداریم. اما مریم میرزاخانی فراتر از یک دانشمند برجسته، یک چهره واقعی علمی جهانی شد. چیزی که ما تا به حال نداشتیم . از آنجایی که  تا کنون دانشمندی با چنین اعتبار بین المللی نداشتیم لاجرم حس غرور علمی را فقط در شبکه های مجازی و کانال های تلگرامی به صورت ساختگی شبیه سازی می کردیم و به مصداق “خود گویی و خود خندی” لذت می بردیم. یک نفر را به انتخاب خودمان بزرگترین جراح جهان می نامیدیم و دیگری را مرد علمی سال لقب می دادیم و خاطرات دروغین تعریف کرده و لایک جمع می کردیم. مریم میرزاخانی در این بین، گنجینه ای بود که نامش در تاریخ علم ایران ماندگار خواهد شد و آیندگان در کتابهای تاریخ ریاضیات از او یاد خواهند کرد.

نویسنده
عرفان کسرایی
برچسب‌ها
اشتراک گذاری
از همین نویسنده مشاهده همه
img-content
عرفان کسرایی عرفان کسرایی 7 دقیقه مطالعه | 3 هفته پیش
مطالب مرتبط مشاهده همه
img-content
پوریا ناظمی پوریا ناظمی 12 دقیقه مطالعه | 2 روز پیش
img-content
پوریا ناظمی پوریا ناظمی 8 دقیقه مطالعه | 3 روز پیش
img-content
عرفان کسرایی عرفان کسرایی 14 دقیقه مطالعه | 3 روز پیش
دیدگاه‌ها
comment_icon دیدگاهت رو بنویس...

برای ثبت نظر ابتدا وارد شوید

mozooazad
به مطالعه مطالب خوب و مفید علاقه‌مندید ؟
عضو خبرنامه پرخواننده‌ترین مطالب موضوع آزاد شوید !
* 2 خبرنامه در هفته. بهترین مطالب موضوع آزاد.
تمامی فعالیت‌های این سایت تابع قوانین و مقررات جمهوری اسلامی ایران است.